Piloti locali' (weten altijd waar het omhoog gaat)

________________________________________________________________________________Onze uitrusting______Links____Contact

zondag 04 april 2010 15:53

Ook dit is een verhaal dat eerder op onze oude site heeft gestaan. We hadden nog nog geen kinderen, zomer 2000....time flies. Ook een leuk verhaal.

Tijdens een vliegvakantie in de Dolomieten waren we een dagje bij een stek waar we nog nooit geweest waren (Cavalese). Een mooie berg met een groot hoogteverschil aan een mooi dal. Het zag er uit als schitterend vliegweer, dus wij naar boven. Er vloog nog niemand. Halverwege gaat er een lift naar de top. Bij die lift was een bar. Wachtend op andere piloten, zijn we daar eerst maar een cappuccino gaan drinken. Na twee kopjes koffie kwamen er drie piloten aan, waarop wij ook met onze spullen naar boven gingen. In de lift hadden we mooi de tijd om even met ze te babbelen. Het bleken locals te zijn. Piloti Locali! Het kon niet beter, zij konden ons precies vertellen hoe deze stek werkt. Eénmaal op de top aangekomen vertelde één van de piloten ons enthousiast waar we het best konden starten, landen en waar we lift (thermiek) konden vinden. Zoals hij het vertelde leek het allemaal wel heel gemakkelijk en aangezien het uitstekend vliegweer was, moest het wel een leuke vlucht gaan worden! Hij vertelde dat één van zijn maten het dal over zou steken om richting Cortina te gaan vliegen. Hij en zijn andere maat zouden een beetje in de buurt blijven, omdat de vrouw van zijn maat op het punt stond om te bevallen en hijzelf over een uurtje een bi-place afspraak had. Hij trok zijn spullen aan, wenste iedereen een fijne vlucht en startte weg. Hoewel er nog niet zo veel van een thermisch windje sprake was, besloten wij om ook maar te starten. Toen ik in de lucht zat, ging ik op zoek naar de locals. Ik keek omhoog waar ze waren....nee, ik zag ze niet, bij die rotsen misschien...waar hij zei dat er altijd thermiek zat...nee ook niet...Tot mijn grote verbazing zag ik dat ze minstens 300 meter onder me zaten! Het was uitzakweer! Ik moest lachen, en ging op zoek naar een zonnig rifje, waar ik er nog 10 minuten bij kon prutsen. Na een half uurtje stonden we alle vijf op veldje onder aan de berg. 'We hebben geen geluk gehad hè?' vroeg ik aan de local die boven op de berg alles had staan uitleggen. 'Nee nee, we hebben geen geluk gehad!' Hij snapte het ook niet.
We moeten nog vaak aan dit avontuur denken. Die maffe Italiaan was er zo van overtuigd dat het een knalvlucht zou worden....
Moraal van het verhaal: ook 'piloti locali' weten ook niet altijd of het omhoog gaat!! En...blijf vooral zelf kijken en nadenken! (én Italianen kunnen ontzettend opscheppen!)