Misschien denken sommige mensen bij het zien van deze site "goh...ehhh....is dat dan niet gevaarlijk, dat paragliden?" Nee hoor....en het kan altijd gekker...kijk maar eens naar dit filmpje...
Het komt helaas elk jaar nog steeds voor...Piloten staan (waarschijnlijk) met een club vrienden gezellig op de start en in een vlaag van onoplettendheid worden de beenbanden vergeten vast te maken. Het komt ook voor dat piloten een misstart terug lopen omhoog (naar de startplek) en om dat makkelijker te maken de beenbanden losmaken. Dan hang je na de start dus aan je armen. Dat houd je meestal niet zo lang vol. Ook in 2010 heeft dat weer een paar dodelijke ongelukken tot gevolg gehad. Het onderstreept hoe belangrijk het is geconcetreerd te blijven tijdens de start. Vooral als ja al wat langer vliegt en routine op de loer ligt blijft het belangrijk de startprocedure heel bewust en geconcentreerd uit te voeren. Dus weg die kleine kinderen en vrolijke vliegmaten!! Maar wat als het dan toch gebeurd?? Bekijk daarom onderstaand filmpje een keer of 10. Het heeft inmiddels levens gered omdat ze toevallig het filmpje ook gezien hadden.
Laatst aangepast op donderdag 06 januari 2011 09:36
woensdag 22 september 2010 20:14
Een Cross Facile met de Locals! Ergens rond 2005 of 2006 kwam ik samen onze vliegvriend Marc de R. een loodgieter tegen. We mochten met hem mee rijden om onze auto te halen op de montlambert. Aan de hand van een kaart liet hij toen zien dat de meest fantastische vluchten eigenlijk heel facile waren. (facile= makkelijk in het Frans). Met zijn dikke vinger wees hij enorme tochten aan die allemaal heel facile waren. Na een vlucht van de Montlambert afgelopen vakantie (2010) zag ik samen met bij het landingsterrein een dikke vent lopen van de plaatselijk vliegclub Les Indiens met een T-shirt van de Les Indiens. Ik vroeg hem of ik niet zo'n t-shirt kon kopen. Nee dat kon niet, was zijn antwoord, die waren alleen te koop op clubdagen en dan waren ze altijd zo weg. Ik vertelde dat ik dat wel jammer vond, want ik vloog hier nu zo'n 10 jaar, en dan had ik toch ook wel zo'n t-shirt verdiend. Dat vond hij wel leuk, en vroeg Robbie (vliegmaat) en mij of we nog gingen vliegen. Op dat moment begon ik me hem te herinneren. Hij was die loodgieter! Ik vertelde hem het verhaal dat hij ons toen vertelde dat al die vluchten hier zo ontzettend facile waren....hij wist het niet meer, maar zijn vriend vond het wel een leuk verhaal. Maarre....of we nog mee gingen vliegen. Het was west....niet goed op de Montlambert, dus het plan was om te vertrekken van La Sire (bij Aix Les Bains). Dan richting Le Revard, een stukje richting het meer van annecy, dan weer richting Collombier of Trelod, daarna naar de Arclusaz en misschien wel Chamoux landen. Robbie trok zijn wenkbrauwen ver op...en dan landen op Chamoux??? Hahaha...een uitgelezen kans...een 'cross facile' samen met de meester zelf. Na even overleggen met Hanneke en Robbie besloten we dat dit een uitgelezen kans was om een mooie vlucht te maken. Robbie in de bus van de Les Indiens, wij reden er achter aan met de kinderen. Na flink tijdje rijden kwamen we boven aan. Hanneke liep met de kinderen ook naar boven (Madelief anderhalf jaar oud, houdt van lekker stappen). De start waarvan ze dachten te starten kon niet, de wind stond toch anders dan gedacht. Dan maar doorlopen naar het eind van het rugje. Een vreselijke k-start met heel veel kuilen, hoog gras met struikjes en aan het eind bomen. Die avond vertelde Robbie pas dat die start verboden was, en dat die kuilen expres gemaakt waren. Hij had daar in de jaren negentig gevlogen, maar te veel mensen kwamen in die bomen terecht. Te veel ongelukken, dus stek dicht. Dat wist ik toen nog niet....en het bleek dat iedereen toch van plan was van die stek weg te starten. Iemand van de club vroeg nog aan Facile of die start wel mocht, 'nee zei Facile, maar ja....Merde hè, niets aan te doen. Vreselijk....nog nooit van zo'n klote plek weg gestart zeg. Kwam mijn mooie Aspen nog voor een gedeelte in een boom terecht die naast me stond....Uiteindelijk weg kunnen starten (zie foto).
nee nee nee, ze donderen niet bijna naar beneden...want dat denk je nu vast....
Het was inmiddels wel later geworden omdat het eindeloos duurde voordat je na een missstart weer klaar stond. En één voor één natuurlijk. Ik vloog samen met een clubman richting Le Revard, Daarna een hoekje om....en daar ging het niet makkelijk. Ik durfde niet te draaien in bellen (bos recht onder me, weinig uitwijk) ik kende het niet daar. Bovendien hing er een melkachtige wolkendekje die de thermiek flink temperde. Die clubman was al weg. Totdat mijnheer Facile, die als laatste was weggestart, bij me kwam. Hij draaide niet omhoog maar vloog direct richting een punt dat was afgeproken... Ik zat flink hoger en volgde hem maar. Hij zal het wel weten. Ik bleef steeds boven hem en zag hem zo vreselijk uitzakken. Een kwartier was hij aan het werken boven een gehucht om boven te blijven. Niet dus. Hij zette hem neer op een veldje. Hahaha...ik moest zo ontzettend lachen...facile...Nou...tot nog toe was er helemaal niets maar dan ook niets facile geweest!! Ook natuurlijk te wijten aan de thermiek de afgezwakt werd. Ik kon niets meer vinden en besloot maar naast hem te landen. 15 km gevlogen. Beter met hem liften dacht ik dan alleen 10 kilometer verderop. Toen hij eenmaal gevouwen had begon hij als een debiel te bellen en te radio-en. Niemand kon hem op komen halen! Haha..dan moest hij lopen met dat grote lijf van hem!! Twee korte lifts en de laatste van een vrouw in een golfje zonder achterbank. Dat gaat toch niet??? Drie parapents aan één kant, die dikke Facile voorin, wij helemaal opgevouwen achterin. Of we s.v.p. wel uit wilden kijken voor de Fromage, want die lag daar ook. Ach...Cést tout pour l'avonture' zie Facile toen we bij de bus van de club waren bij het landingsterrein van Le Revard. Ja een avontuur was het zeker. Met de bus eerst nog naar boven voor die andere piloot wiens auto daar nog stond, daarna terug naar St.Pierre. Hij bracht me naar de camping, waar we nog net op tijd waren voor de camping-borrel.
p.s. Robbie was niet gestart. Hij zag het na drie mis-starts niet zitten. Wel grappig, direct na de derde mis-start zei een clubman tegen Robbie: 'wist je dat hier ook heel goede Myrtille groeit? Hahaha....Robbie kon hem wel de berg af douwen!!! Read 11 Comments... >>
Laatst aangepast op woensdag 22 september 2010 20:31
zomer2010
maandag 16 augustus 2010 20:31
Tjonge jonge wat hebben we lekker gevlogen....en wat was het weer leuk...en samen met de kinderen gevlogen natuurlijk...Hier een samenvatting van de vliegavonturen:
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Laatst aangepast op woensdag 22 september 2010 20:35
Manu met de Groundhog
vrijdag 23 april 2010 14:35
Een klein oefenscherm leek ons vorig jaar al een leuke aanvulling. Een speedwing of de Ozone groundhog. De laatste is gemaakt als oefenscherm. Als er een lekker windje staat is het een goede oefening om met de Groundhog te spelen, omdat hij nogal gevoelig is, en bewegingen van je eigen scherm a.h.w. sterk uitvergroot worden. Maar ook voor de kinderen leek het ons heel erg leuk. Hoewel we wel benieuwd waren of ze er nog niet te klein er voor zijn. Nieuw zijn ze nogal duur, dus we gingen op zoek naar een tweede hands. Niet te vinden natuurlijk. Totdat ik Parapente-noord eens een mail stuurde. Zij zijn ook Ozone dealer. We hadden geluk, hij had er eentje liggen, slechts een paar maal gebruikt. Voor een heeel mooie prijs mochten we hem overnemen. Dat lieten we ons geen twee maal zeggen. Op naar het noorden. Die middag en de dag erop gelijk er mee gespeeld natuurlijk. Wat een leuk ding!! Echt heel leuk. En wat bleek...tot mijn verbazing zet ook Manu (wordt in juni 6!) hem op! Hieronder een heel klein filmpje van Manu met de Grounhog!!
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
.jpg)
